Verslag van de Tocht

Blijf op de hoogte van elke toevoeging en schrijf je in op de mailinglist:
Ontvang een e-mail bij updates

Vooraf dank aan Olivier voor het onderhouden van deze pagina !!

Algemeen overzicht:

Datum	Etape	Afstand	Gemiddelde snelheid	Tijd in zadel	Vertrektijd	Aankomsttijd
D1: 20/05	Grimbergen - Lives Sur Meuse	104 km	15,1 km/u	6u57	8u45	18u00
D2: 21/05	Lives sur meuse - Forrieres	74 km	14,3 km/u	5u10	9u00	16u00
D3: 22/05	Forrieres - Marbehan	67 km	13,5 km/u	5u00	8u30	16u00
D4: 23/05	Marbehan - Kedange sur Caner	106 km	16,8 km/u	6u19	8u40	17u20
D5: 24/05	Kedange sur Caner - Chateau Salins	83 km	15,2 km/u	5u26	9u00	16u15
D6: 25/06	Chateau Salins - Charmes	80 km	13,5 km/u	5u56	8u30	16u20
D7: 26/05	Charmes - Port sur Saone	110 km	15,4 km/u	7u08	8u10	17u20
D8: 27/05	Pont sur Saone - Arc et Senans	108 km	15,8 km/u	6u50	9u05	18u05
D9: 28/05	Arc et Senans - La Tour de Meix	77 km	14,4 km/u	5u23	9u15	16u30
D10: 29/05	La Tour de Meix - Saint Maurice de Gourdans	116 km	18,3 km/u	6u23	8u40	17u20
D11: 30/05	Saint Maurice de Gourdans - Pagay	76 km	15,8 km/u	4u49	8u30	15u00
D12: 31/05	Pagay - Chabeuil	77 km	16,9 km/u	4u35	8u35	14u55
D13: 01/06	Chabeuil - Valreas	84 km	16,0 km/u	5u16	8u45	15u25
D14: 02/06	Valreas - Avignon	75 km	19,2 km/u	3u55	8u35	14u50
D15: 03/06	Avignon - Saintes Maries de la Mer	113 km	19,6 km/u	5u46	8u10	16u00
D16: 04/06

 

Totaal:

15 dagen gefietst

84u33 in het zadel

1350 km afgelegd

tegen een gemiddelde snelheid van 15,96 km/u

26/08/2006
Nieuw: bekijk ons foto-album.

3/06/2006
Na een laatste blik op de beroemde Pont d'Avignon, duiken we het doolhof van straatjes van Avignon in. Daar rijden we al een eerste keer in verloren, maar het loopt pas goed fout als we de stadspoort weer uit zijn. Na al 3 keer de weg gevraagd te hebben, botsen we op een vriendelijke fietser die ons de Durance over naar Rognonas brengt. Net over die brug blijven we het "voetpad" volgen op deze drukke weg, maar rijden ons zo vast aan de verkeerde kant van de vangrail. Fietsen opheffen dus. Avignon was toch onze stad niet, blijkbaar. Om Arles te bereiken, volgen we de alternatieve route, die ons wel terug wat doet klimmen, maar zo passeren we ook een oude molen en Romeins aquqduct; veel mooier dan het industriepark en gevangenis van de hoofdroute. We rijden Arles nu wel via een drukke weg binnen en het is daar net markt. De chaos die dat meebrengt, zorgt ervoor dat we snel uit Arles weg willen. We laten de arena en anthiek theater aan ons voorbij gaan. Na Arles zitten we zo de Camarque in. Hier is het zo plat als het maar kan: moerasland waar rijst gekweekt wordt, de witte paarden, flamingo's, vele "gites de France" in oude boerderijen en andere "Mas de ..." (boerderijen waar vechtstieren gekweekt worden). De wind zit nu in de rug, dus het gaat met hoge snelheid naar de zee toe. De laatste 10km kunnen we aftellen via de kilometerpaaltjes. We zien de kerktoren van Saintes-Maries dan steeds dichter komen. Op 1km van het eind verwelkomt een bord ons in Stes-Maries, een 300m verder de ouders van Wendy aan het bord van de gemeente (zie foto). Dat betekent het einde van de tocht. Dit geeft een dubbel gevoel van blijdschap dat we het gehaald hebben en er vanaf zijn, maar ook dat we morgen niet meer zullen fietsen; het was immers zeer leuk. Nu is het even een avond en dag genieten (te beginnen met een goed aperitief, mosseltjes en stier). Dan gaat het terug naar België. We hebben het gedaan ! 1350 km gefietst op 15 dagen. We laten dit nu even bezinken. Alvast bedankt voor de aanmoedigingen onderweg. Ze kwamen soms van pas. Tot binnenkort !

FOTO: plaatselijke overstroming klik hier

2/06/2006
Deze ochtend schijnt de zon, zalig zul je denken, maar toch niet er is weer een ijzige wind. De enige meevaller aan die wind is dat die naar het Zuiden blaast en dat wij ook naar daar moeten. Als we af en toe wat in westelijke richting fietsen is het een grappig zicht, we hangen scheef op onze fiets en zigzaggen over de baan en we proberen ons recht te houden. Het eerste dorpje Richeresse zet de toon voor een paar andere dorpen die we vandaag nog zullen tegenkomen, al deze dorpen zijn nog steeds ommuurd. De weg is op een kleine helling na vlak en rondom ons zien we nu boomgaarden, wijngaarden en lavendelvelden. Tegen 11u zijn we in Orange, we maken een wandeling met de fiets aan de hand, eten er een snack en rijden door. Wanneer we bijna in Avignon zijn, onze eindbestemming van vandaag moeten we ons voor het eerst van deze reis gewonnen geven. Ik had gezworen elke kilometer te fietsen maar bij het oversteken van een zijarm van de Rhone werden we beiden tegen een betonnen pijler geblazen door de wind, ons verstand dwingt ons af te stappen. Zelf te voet ga ik met de fiets nog eens tegen de grond, dan doe ik zoals dirk, ik kantel de fiets tot 45 graden en stap zo verder. Na de brug (een 100tal) meter fietsen we weer verder. Een beetje verder is een camping en hier zullen we overnachten. We douchen ons en fietsen dan verder naar Avignon om de stad te bezoeken. Avignon is mooi maar heel druk, als ik mag kiezen verkies ik toch de natuur en de rust...

We hebben net ook beslist om de plannen te wijzigen. We gaan morgen naar Arles fietsen, daar wat rond wandelen en dan toch nog doorfietsen tot de eindbestemming zodat we daar in de late namiddag aankomen, op die manier hebben we de laatste dag als volledige rustdag.

FOTO: Mont ventoux op achtergrond klik hier en Dirk in Caderousse klik hier

1/06/2006
Na een koude nacht staan we onder een grijze hemel op, en het is nog steeds ijzig koud: 9km/u, maar dat voelt met een wind die tot 100km/u raast, veel kouder aan ! Vandaag is bij wijze van spreken de "koninginnerit". Als opwarming stijgen we 175m in een aaneenrijging van korte klimmetjes. Daarna duiken we de vallei van de Drome in naar Crest. Ietsje verder, in Aouste s Sye, begint de eerste lange klim over de Pas de Lauzens en de gelijknamige col (zie foto). Dit betekende 310m klimmen, steeds stijgend gedurende 7km. Gelukkig is het zonnetje dan al van de partij. Dat helpt om te genieten van het landschap. We komen ogen te kort... Hier zitten we echt tussen de rotsen; de Pas de Lauzens is een soort kloofje tussen twee geweldige rots-mastodonten. In deze windtrechter worden we wel bijna van onze fiets geblazen. Na deze klim doen we nieuwe energie op (picknick, uit de wind) in Saou. Het wordt drukker op de route, want we zien in dat dorp nog 2 andere fietskoppels. Later komen we nog 2 man tegen en op de camping blijkt er nog 5 man meer met de fiets op stap te zijn. Als je boven bent, dan gaat het daarna naar beneden... Deze keer tot Begude de Mazenc. Daar begint de derde klim van de dag: 7km lang, 250m hoogteverschil. Wendy spurt als het ware naar boven, door een combinatie van "korte pijn" (knie), "t is de laatste en als we dit halen, zijn we er ongeveer". De top hier is niet zo mooi als de vorige, maar erna komt wel een prachtige afdaling met op het einde zicht op de Mont Ventoux. Het eerste dorpje dat we na 8km naar beneden "vliegen" (dikwijls over de 50km/u) tegen komen, is het zeer liefllijke Toulignan. We slapen in Valreas, waar de ouders van Wendy ons nogmaals komen bezoeken. De komende dagen is het plat en zijn de etappes al gepland. We bouwen dan ook wat cultuur in met de steden Orange, Avignon en Arles. Wat door de andere fietsers bevestigd wordt is dat de Ardennen een verdraaid lastig stuk was. Oudere Nederlandse koppels deden daar stukken te voet en konden haast niet geloven dat we die helling van 14% opgeraakt waren. Wat het weer betreft: de wind blijft onze trouwe "partner"... Wij zien hem eerder als vijand, zelfs nu hij ons een duwtje in de rug geeft (komt nu uit het Noorden).

FOTO: tweede pas klik hier

31/05/2006
Na een lekker ontbijt nemen we afscheid van mijn ouders. Tot Thodure is de tocht redelijk plat vanaf dan is het klimmen volgens onze reliëfkaart. Uiteindelijk valt het redelijk mee, maar daar zullen onze getrainde benen wellicht voor iets tussenzitten. Door onze klims komen we in een gebergte landschap terecht, prachtig zicht en het is ook redelijk helder vandaag. Let wel, de lucht is helder met wat wolkjes maar het is bitter koud door een ijzige wind. We reden dus de hele dag met een trui aan. Al dat klimmen werd uiteraard beloond met een afdaling, zalig maar bitterkoud.
Onze picknick eten we in de oude dorpskern van Romams sur Isere, kort want boven ons hoofd hangen grijze onweersbuien, we slagen erin aan het eerste onweer te ontsnappen maar het tweede volgt een half uurtje later, omdat we toch goed op schema zitten beslissen we te schuilen.
We overnachten in Chabeuil, op een camping 'a la ferme', dit blijkt heel goede keuze want het is er zeer proper en gezellig.
We lazen dat je van de mistral een depressie kunt krijgen, wel sinds gisteren kunnen wij dat begrijpen. We hadden de wind in de rug, goed voor het gemiddelde maar echt vreselijk, we begonnen er zelf door te kibbelen :-)

FOTO: klik hier en ééntje van op de camping klik hier
 

30/05/2006
Om 8u30 zitten we alweer in het zadel. Ons "ochtendritueel" van zakken maken, fietsen laden, tent opplooien, ontbijt en lunch halen in de plaatselijke bakkerij en winkel, begint stilaan routine te worden. Het begin gaat door de vlakte waar Ain en Rhone samenvloeien en het is er dus vlak. Nadeel is dat het er vrij druk is (te dicht bij Lyon zeker ?). Na Vaulx-Milieu gaat het weer bergop. Na enkele kilometers vooral klimmen, houden we halt voor de lunch in Artas. Op het kaartje dat daarop volgt staat maar liefst 8x een klim vermeld (waarvan eentje "steil" en eentje "steil" 1km). Het weerbeeld van vandaag is er eentje van wolken met brede opklaringen. Maar het is koud ! Zwetend tijdens de klim kan de fleece uit, maar in de afdaling is het te koud om in T-shirt te fietsen. Ze voorspelden vandaag immers sneeuw vanaf 800m. Eind Mei... !?! Na de vele klimmetjes en ongeveer 65 km, ontvouwde er zich alweer een prachtig landschap. Onder ons lag een breed gletsjerdal, waarin we de laatste 10km vlak konden rijden. Ongeveer 5km voor onze (vroege) aankomst in Pajay, reden de ouders van Wendy ons tegemoet. Bij het binnenrijden van Pajay zat onze 1000-ste kilometer erop ! Voor de geïnteresseerden: de ouders van Wendy vonden dat we er heel heel goed uitzagen. Zo voelen we ons ook. De vermoeide en pijne benen zijn zo goed als voorbij, het weer is nog steeds niet optimaal, maar als het al droog blijft, zijn we ook al blij.

FOTO: klik hier en 1000 km bereikt klik hier

29/05/2006
De dag begon nat, kletsnat, voor het eerst moesten we de tent in de gietende regen opplooien alsook de eerste 60 km bijna volledig in de regen rijden, niet leuk en heel jammer want door de lage wolken misten we heel wat mooie uitzichten. Na een flinke ochtendklim gaat het de rest van de dag bergafwaarts naar de Rhonevallei. Wanneer het een beetje meer opklaart zien we pas echt goed hoe mooi het hier is, we zien de hele tijd de Ain die diep in het Jura massief is uitgesneden. Ondanks de redelijk makkelijke tocht van vandaag begint de honger na 50 km toch wel te knagen, we beslissen onder een brug te stoppen. Raar maar waar komt de zon is piepen dus kunnen we er bij onze picknick van profiteren ons kletsnat tentje wat te laten drogen, we ontmoeten er ook een Nederlands koppel die de tocht in de andere richting rijden, ze geven ons hoop, volgens hun zal het weer nu verbeteren voor ons, voor hun vrees ik het omgekeerde. De namiddag bleef gelukkig droog en we konden flink doorrijden, voor het eerst kwamen we jammer genoeg op wat drukkere banen terecht. Onze avond sloten we af door een Bretoense pannenkoek, voor Dirk incl cider te gaan eten, daar verlangde hij al een paar dagen naar. Nu gaan we goed rusten want de komende 3 dagen staan ons een paar zware klims te wachten.

FOTO: klik hier en klik hier

28/05/2006
We stonden op onder een grijs wolkendek, maar het was wel droog en warm (23 graden als we aankwamen). Vandaag was het bewust een kalmere dag (qua kilometers), en dit kwam goed uit, want Wendy had een beetje een "off day". Zo rustiger aan doen betekent wel dat je meer van het landschap gaat genieten. De tocht begon nog vrij vlak. Er was wel even opschudding, toen een slang de weg wilde oversteken net op het moment dat we er voorbij kwamen. Even schrikken... Iets verderop zaten we in het wijngebied van de Jura. In Polligny was dat weer gedaan, want daar stonden we aan de voet van het Jura-plateau. Het was een lange, gestage, klim tot het hoogtepunt (letterlijk van deze tocht). Dit lag in Plasne, maar daar stond geen hoogteaanduiding. Die stond er wel even verder op de Col de la Percee (579m). Het was eigenaardig dat je na deze klim in een (hoog)vlakte terecht kwam. Weer eens een ander landschap, maar steeds even mooi. Een tiental kilometer voor onze slaapplaats in La Tour de Meix, zijn we begonnen aan de "afdaling" in de vallei van de Ain. Afdaling is veel gezegd want het is klimmen en dalen op de zijflanken, maar morgen gaat het definitely naar beneden.

FOTO: Aan de voet van Jura massief klik hier

FOTO: Op de pas klik hier

27/05/2006 (moest de server nog eens uitvallen, op mijn site staat altijd een kopie van deze pagina. Olivier)
Ongeveer de hele nacht regen op ons tentje, ik heb bijna geen oog toegedaan want als ik dan is insliep snurkte Dirk me wakker. Toen de wekker om 7 ging stopte het met regenen. Onze fietstocht begon dus droog en we namen ons ontbijt aan de Saone. We kregen echter slecht nieuws te horen van Olivier (onze webmaster), de server lag plat. Onze tocht begon rustig aan het water... Een beetje verder was de pret uit, het begon te gieten, belangrijke verschil met 2 dagen geleden, het was niet kou. In Soing zitten we volgens onze berekeningen halfweg (zie foto) het was toen net even droog dus profiteren voor een foto. Een paar minuten later was het weer gedaan met de pret, om ons dagelijks stuk fruit op te eten moesten we zelf schuilen in een schuur. In Gy eten we onze picknick, het is net gestopt met regenen en we zien zelf een paar stralen zon. De stralen zon blijven, het wordt zelf serieus warm. In de namiddag komen we een groepje van 3 en eentje van 4 fietsers tegen die ook met een bepakking vergelijkbaar als de onze fietsen, we zijn dus niet alleen... We hebben wat problemen om een slaapplaats te vinden, we willen met dit mooie weer echt wel naar een camping maar de meesten liggen niet op de weg. Dan maar weer een iets langere dagtocht maken en gaan kijken naar een camping die volgens onze info nog gesloten is. We hebben geluk, ze blijkt al van 1 mei open en dus stellen we ons tentje op onder een stralende zon. Hopelijk hebben we onze portie regen nu wel gehad. Wanneer we op weg zijn om iets te gaan eten belt mijn moeder, de interclubploeg waarvan ik normaal ook deel uitmaak wint nipt de eerste ronde van de eindronde, proficiat meisjes. En we krijgen nog meer goed nieuws, alle problemen met de site zijn ook opgelost. Nu zitten we in ons tentje met op de achtergrond krekelmuziekjes, nu heb ik pas echt het gevoel dat we op weg zijn naar het Zuiden.

26/05/2006
De nacht in het hotel was zalig, maar het was geen luxe, eerder noodzaak om alles droog te krijgen en onszelf warm, om zo de kans op een goed einde te vergroten. Het eerste goede nieuws van vandaag was dat er geen regen meer viel en het zelfs 10 graden warmer was dan gisteren (het dubbele dus). Dit was genoeg om terug volop te genieten van het landschap. Vandaag bestond dat vooral uit weiden vol boterbloempjes en grazende koeien of paarden. De langere heuvels werden afgewisseld door af en toe een smaller dal dat we door moesten. De dorpjes die we tegen kwamen waren echt authentiek: allemaal oude huisjes, soms zelfs vervallen, en met vriendelijke inwoners. Rond Darney was er een stukje bosgebied dat echt mooi was, zeker ook het oude spoorweg-viaduct dat plots opdook (zie foto). Daarna volgde een klim van 3km lang. Zou het aan het feit liggen dat we meer en meer getraind geraken ? Feit is dat we er tegen 14km/u opreden. Naar het einde van de dag toe begonnen we de beentjes wel te voelen, maar een gesloten camping verplichtte ons om een paar kilometers meer te doen. Zo kwamen we vandaag alweer boven de 100 km uit. Met de knietjes gaat het trouwens bij alle twee al wat beter.

FOTO: En het gaat bergop klik hier

25/05/2006
Gisteren rood verbrand, vandaag stijf bevroren en kletsnat... Het is is iets anders. Het was niet alleen kou en nat, er stond bovendien weer een stevige tegenwind, waardoor ons gemiddelde alweer flink tegenviel. Ook de pijn in mijn knie was vandaag met momenten verschrikkelijk.
Wegens kletsnat, bevroren tenen en nog steeds aan het gieten bij aankomst zijn we in een hotelletje gevlucht, zo een rotweer eind mei, wie had dat durven voorspellen?
Over het landschap  van vandaag kan ik kort zijn, vergelijkbaar met gisteren maar ervan genoten hebben ze niet echt, het zag er allemaal veel mooier uit met het zonlicht. Picknicken dachten we te doen in Lunneville, maar omdat het bleef regenen en om ons op te warmen zijn we een café binnen gevlucht. Net voor we in Charmes aankwamen kregen we nog een stevige klim voorgeschoteld waardoor we achteraf konden uitbollen tot aan het hotel.
Om de dag toch nog wat goed te maken belde mijn moeder net met goed nieuws. Als we de tocht tot een goed einde brengen steunt de Grimbergse sportraad ons voor 250 euro. Ik zou al meteen weer op de fiets willen springen... Maar mag het misschien toch wat droger?

FOTO: Door weer en wind ...  klik hier en klik hier

24/05/2006
Ondanks het feit dat we vannacht in een bed sliepen, sliepen we niet veel beter dan de vorige nachten. De oorzaak hiervan: vermoeide en zere benen. Het ontbijtbuffet valt zeer goed mee (eens niet in de tent moeten knoeien voor het ontbijt). Onder een stralend blauwe hemel vertrekken we met een serieuze klim: 5km aan dikwijls 5% stijging. Het mooie weer en de inspanning doen ons al snel onze windstop fleece uittrekken. Iets verderop stopt er een auto voor ons, de bestuurster stapt uit een vraagt "est-ce que ceci est a vous ?", terwijl ze de fleece van Wendy in de lucht houdt. Amaaj... We prijzen ons gelukkig terwijl we onszelf onze nalatigheid verwijten.
Het landschap voor vandaag is glooiend, gaande van geel tot donker groen, met regelmatig koeien, die Wendy begroet. De dorpjes zijn klein en verlaten, maar hebben wel hun charme. In arriance -een van die dorpjes- hielden we halt voor de lunch. Genietend van de zon, terwijl de was aan het drogen was op een touw tussen de fietsen, stopte er een wagen. Die man kwam ons zeggen dat er iets verder in het dorp bankjes waren en drinkbaar water.
De tocht eindigde vandaag in Chateau Salins, waar we voor het eerst een "camping municipal" uitproberen. Deze valt heel goed mee ! We gaan in het dorpje in een pizzeria eten. De eigenaar raadt ons een flamme aan, een pizza-variant met room in plaats van tomatensaus. Super lekker !
Vandaag kregen we enkele aanmoedigings-berichtjes (en ja, Olivier, we kunnen de site bekijken, ook het gastenboek). Deze kwamen goed van pas, want af en toe is het serieus zwoegen op alweer weer een helling. Dank jullie hiervoor.
We beseften daarnet dat we al +/- 1/3 afgelegd hebben. Dat schept dan weer nieuwe moed.

VIDEO: Hier is nog een filmpje van hun vertrek aan het hotel deze morgen klik hier

FOTO: Eentje van de fietsen aan het water klik hier en eentje zonder commentaar klik hier

23/05/2006
Vandaag stond een in principe minder zware tocht op het programma dan de voorbije dagen ...
Deze nacht was het weer een weertje. Wind, storm, regen, ik voelde me niet op mijn gerust. Deze ochtend bij het vertrek was het net gestopt met regenen maar het was ijskoud. Er was gelukkig minder wind als gisteren.
België uitrijden was een meevaller. Af en toe een klim maar flink wat afdaling, positief om de toch wel wat moee benen op te warmen, negatief omdat de remblokjes van Dirk nu dringend aan vervanging toe zijn. Vandaag stak ik ook voor het eerst in mijn leven een grens over per fiets. Luxemburg was de eerste. Het fietsen daar vond ik minder, de omgeving was wel mooi maar de banen drukker dan wat we tot nu toe gewend waren. Onze bokes aten we omwille van de kou in een Luxemburgs café, in Limpach, net over de helft van onze geplande dagtocht. Na de lunch nog wat klimmen en voor we het goed beseften zaten we in Frankrijk. Dirk zijn ouders kwamen ons vandaag opzoeken en via sms vernamen we dat ze slechts op 500m van ons waren. Ze trakteerden ons op een nachtje hotel, dat betekende dat onze dagtocht iets langer zou worden maar dat maakte het iets makkelijker om onze kleren uit te wassen dus gingen we gretig op het aanbod in. Fietsen in Frankrijk was zalig, rustige baantjes en mooie omgeving, ook de dorpjes stralen ongelooflijk veel charme uit. Na 100 km, als we er nog 6 te gaan hebben, krijg ik het moeilijk, een mueslibar helpt me er weer bovenop en ik ben ongelooflijk blij als we aankomen aan het hotel. Eerst een cola, dan tent laten drogen, ons wassen, kleren wassen en lekker gaan eten als kreeften (door combinatie van wind en zon en geen zonnecrème) met een heerlijke Franse wijn... Zalig...

FOTO: Deze ochtend staken we de grens over. Nu is het middag en eten we bokes in Luxemburg. Klik hier en wat verder nog een grens klik hier

FOTO: Aankomst in Kedange-sur-Canner klik hier. Vetrek van daaruit om 9u00 Geen wind , schitterend blauwe lucht klik hier (Foto's genomen door René Blondeel ( Pa van Dirk))