Voorbereiding - Oefentochten & Fysiek

Fysiek:
Het is natuurlijk belangrijk om fysiek klaar te geraken tegen het vertrek. Daarom zijn we sinds eind februari (terug) aan het spinnen gegaan: twee maal per week een uurtje zweten op de fiets bij leuke muziek.
Maar dit is natuurlijk niet genoeg. De spinning helpt ons wel wat vooruit qua conditie en spierkrecht, een hele dag op je fiets zitten is nog iets helemaal anders dan een uurtje zweten in een fytness-zaal. We zullen dus ook een aantal voorbereidende tochten doen. Deze willen we hier kort beschrijven, zodat geïnteresseerden ze ook kunnen doen. Het zal dus wel om lanere tochten gaan.
Het opzet van deze oefentochten is om te beginnen in een vlak landschap tot we ongeveer aan onze gemiddelde dagafstand zitten van 85km. Daarna zullen we wat meer reliëf in de tochten bouwen en/of ze langer maken. De gordel-route, 100km met toch wel wat reliëf, een langere tocht in de Ardennen en eventueel met de fiets naar zee, staan op het lijstje.

Oefentocht 1: Grimbergen - Kampenhout - Erps-Kwerps - Veltem-Beisem - Kampenhout - Grimbergen (+/- 60km) :
Vertrek in Grimbergen om via Vilvoorde, Peutie en Perk, Kampenhout te bereiken. Dit is onze eigen streek, dus we fietsten het zo, langs kleinere wegen (geen beschrijving beschikbaar). Van daaruit gebruikten we het fietsroutenetwerk Dijleland. Eerst naar Nederokkerzeel, dan Erps-Kwerps en dan verder door naar Veltem-Beisem. We keerden daar eerst even op onze tellen terug om dan richting Buken te rijden. Aan het golfterein, volgden we de dreef terug richting Kampenhout, om vandaaruit dezelfde weg als in het komen terug naar huis te nemen.

Oefentocht 2: Scheldeland (78km) :
Deze tocht werd gepland dankzij de fietsrouteplanner (alternatief op de site van de grote-route paden). Een goed hukpmiddeltje om wat langere tochten uit te stippelen !
We parkeerden net voor de Schelde-brug in Temse (voor --> als je van de A12 komt). Van daaruit volgden we de (rechthoekige bordjes van de) LF38 (Dender - Waasland route) tot Sint-Gillis-Waas. Op de oude spoorweg, rijdt je in de buurt van dit dorp over een riviertje. Dit is de kruising met de LF51 . Deze route is nog niet met bordjes aangeduid, dus je volgt er de blauw-gele streepjes. Deze route brengt je helemaal tot in de Sint-Anna tunnel onder de Schelde. Aan de andere kant, in hartje Antwerpen, neem je dan weer de schelde-dijk (links) verder stroomafwaarts. Je zit nu op de Stedenroute, LF2, richting Mechelen. Deze is weer met de rechthoekige bordjes aangegeven. Het laatste stukje tocht begint in Niel, aan de overzet over een zij-arm van de Schelde. Je neemt de overzet en volgt verder de Vlaanderen Fietsroute (LF5) tot je weer aan de brug van Temse uitkomt.

Dit is een mooie tocht, eerste door het Waasland en de landbouw daar. Zeker het stukje oude spoorweg is de moeite waard. Daarna komt de haven van Antwerpen en daarna Antwerpen zelf in zicht. Als je nog nooit de Sint-Anna-voetgangers-tunnel genomen hebt (zoals wij), dan is dat ook een leuke ervaring. Het laatste stukje langs de Schelde, inclusief overzet in Niel, is ook prachtig. Alleen hadden wij wat last van een strakke wind.

Oefentocht 3: Grimbergen - Kampenhout - Herent. Dan via kanalen naar Mechelen, Willebroek, Vilvoorde en weer terug naar Grimbergen (+/- 97km) :
Vanaf Herent (of als je wil zelfs vanaf Leuven), kan je de Stedenroute (LF2) langs het Kanaal tot Mechelen volgen. Daar maak je even een rondje door de stad om dan verder via de Dijle, weer een stukje kanaal en tenslotte de Rupel, aan te komen in Willebroek. Dit allemaal nog steeds de LF 2 volgend. Daar bots je dan op het "kanaal van Willebroek", dat je weer verder kan volgen, helemaal tot Brussel. Wij volgden dit tot Grimbergen om zo huiswaarts te keren (links van het kanaal). Het was in Willebroek wel eventjes zoeken omdat je er enkele keren weg van de dijk moet en dan het kanaal weer moet opzoeken.
Maar er ontbreekt nog een stukje in deze beschrijving: Grimbergen tot Herent. Hiervoor vonden we inspiratie bij Viamichelin. We gaven als startpunt Grimbergen in en als eindpunt een straat in Herent in de buurt van het kanaal en lieten deze routeplanner zijn werk doen via de optie "met de fiets". Het resultaat was verbazend goed: we werden inderdaad via kleine weggetjes naar ons doel geleid. Een goede tip om eens zelf een tochtje uit te stippelen (je bepaalt enkele dorpen waartussen je een rit wil maken en geeft ze dan traject per traject in op Viamichelin).

Het thema van de tocht van vandaag was water... met zijn voor en nadelen. Een kanaal of rivier volgen is natuurlijk gemakkelijk en je rijdt bijna in vogelvlucht (toch zeker voor de kanalen) . Maar... het water is ook een open vlakte en je hebt er dus meer last van de wind. Het leek wel of we heel de tocht tegenwind hadden.
Het kanaal Leuven-Mechelen is (na de "heraanleg") een mooie, groene route. We zagen er vele eendensoorten en enkele reigers. Je passeert net voor Mechelen ook vlak aan Planckendael, maar voor een bezoekje daaraan was er geen tijd. De Dijle en Ruppel leverden een heel ander landschap op, rijdend op dijken met daarond drassig land. Dit was niet direct een heel mooi stukje. Daarna werd het nog wat erger. Het kanaal Brussel-Willebroek is nog steeds een drukke (water)verkeers-as vol industrie errond. Landschappelijk was er hier dus ook niet veel aan. Maar het hoofddoel van vandaag was 100km afleggen, wat dus (ongeveer) gelukt is.

Oefentocht 4: Driedaagse naar Zee:
Op 3 dagen naar zee en terug, dat was het plan. Maar we wilden aan zee blijven slapen, dus betekende dit dat we als eerste dag helemaal tot daar moesten geraken. Terugkomen zou dan via een omweg gebeuren over 2 dagen. Dit had dan als extra voordeel dat de afstanden steeds kleiner werden. Hieronder staat een overzichtskaartje en een tabelletje met de gegevens.

Etape	Geplande afstand	werkelijke afstand	Gemidelde snelheid	Tijd in zadel	Vertrektijd	Aankomst-tijd
Grimbergen - Heist	115 km	143,6 km	20,2 km/u	7 u 07	8 u 35	17 u 35
Heist - Deinze	100 km	116,4 km	17,3 km/u	6 u 43	9 u 20	18 u 00
Deinze - Grimbergen	97 km	101,6 km	18,5 km/u	5 u 30	8 u 45	15 u 37

Dag 1: We vertrokken vanuit Grimbergen om zo via Wolvertem (en een stukje Eddy Merckx fietsroute), Merchtem en Peizegem, Buggenhout te bereiken. Daar volgden we de Ros Beiaardroute verder tot aan de Schelde. In Baasrode namen we het veer naar de overkant en ging het verder op LF38/Vlaanderen Fietsroute. We bleven de Schelde en Vlaanderen fietsroute helemaal volgen tot net voor Gent. Daar verloren we de route even door werken, maar we wilden sowieso Gent zuidelijk passeren, langs het kanaal en de R4. Om daar te geraken, via Melle, was het trouwens heel wat improviseren met de kaart, want daar staan bijna geen aanduidingen. Het stukje Schelde tussen Baasrode en Gent, was prachtig en rustig, maar het stukje naast de R4 was het tegenovergestelde. Eens voorbij Drongen werd het terug rustiger. In Vinderhoute knoopten we aan op de Lieveroute, die ons in Schipdonk aan het 'kruispunt van kanalen' bracht. Vanaf daar was de weg heel gemakkelijk: rechts-af en dan het kanaal blijven volgen tot in Heist. Naast dit kanaal rijden was een waar plezier! Auto's kwamen we nu bijna niet meer tegen, enkel andere fietsers en wandelaars. Door de vele kilometers die er al opzaten en het grauwe weer, werd het echter na een tijdje wat eentonig en waren we blij om uiteindelijk op de camping (Zilvermeer) in Heist aan te komen. Toen we er aan kwamen, begon het net te druppelen. Het tentje werd dus opgezet in de regen. Na een zalige douche, wandelden we door de regen naar het centrum van Heist om daar (bijna uitgehongerd) te gaan genieten van een heerlijke maaltijd. Meer dan zeven uur in het zadel heeft toch zo zijn effect... we lagen vroeg in onze slaapzak (voor 22u).

Dag 2: Heel de nacht bleef het regenen en we hadden ook redelijk wat licht van de Zeebrugse haven vlakbij, dus het was met gezwollen oogjes van de slaap dat we opstonden (om 7u15). En de regen... die was er ook nog. Maar eens we gewassen waren, leek het of de weergoden ons goed gezind waren en stopte het met regenen. Oef, tentje opplooien als het droog is. Gepakt en gezakt gingen we op zoek naar een bakker (voor ontbijt) een een beenhouwer/traiteur (voor lunchpakket). Zelfs hier was het even zoeken, dus in de verlaten streken in Frankrijk zal het niet evident zijn ! We fietsten naar de dijk (om de zee toch gezien te hebben), en pikten daar in op de Noordzee-route: Zeebrugge, Blankenberge, Wenduine tot vlak voor De Haan. Daar was deze Noordzeeroute ondertussen vergezeld van de benaming Vlaanderen Fietsroute, en van hieruit ging het weer richting binnenland: over Klemskerke naar het sluizencomplex van Plassendaele. Ondertussen was de zon zelfs van de partij (in tegenstelling tot in het Brusselse: daar regende het nog serieus). Van Plassendaele tot Snaaskerke was het alweer een stukje kanaal dat we volgden, maar vanaf daar lieten we de Vlaanderen fietsroute voor wat ze was en volgden we de oude spoorweg naar Torhout (Wijndendaeleroute). Dit was een van de mooiste en rustigste stukjes van deze 3 dagen. Enig nadeel: bij elke kruising met een weg, was het vertragen geblazen om te slalommen tussen de houten versperring (voor de veiligheid). Niet goed voor de gemiddelde snelheid natuurlijk.
We namen in dit stukje groen, onder een stralende zon, onze pick-nick en slaagden er zelfs in de tent droog te krijgen. In Torhout vonden we vrij gemakkelijk de blauw-gele verfstrepen van de LF53 en via landelijke wegen (met koeien bij de vleet), fietsten we tot Tielt. Daar liep het even serieus fout... We raakten de fietsroute kwijt, zodat we op de drukke steenweg naar Deinze belandden en bovendien was het toen ook weer beginnen te regenen. We fietsten dan maar in een van de zijwegjes van deze baan op zoek naar de LF 53, maar geraakten dan weer per ongeluk op de LF39, zodat we in Kanegem uitkwamen. De moed zonk even naar een dieptepunt... Maar we moesten verder, dus fietsten we van daaruit -via de kaart- naar Aarsele, om te herpakken op de LF53. Deze bracht ons zonder veel problemen in Bachte-Maria-Leerne (bij Deinze), waar we na hulp van wandelaars camping Groeneveld vonden. Wat een verschil met een camping aan zee hier ! Zo rustig, zo kleinschalig en stukken goedkoper ook ! Het weer was intussen beter, de regen was gestopt en dit zou zo blijven tot onze terugkeer in Strombeek (wel nog vaak een wolkendek). Op de camping zag het menu er lekker genoeg uit, zodat we daar bleven eten. Van fietsen hadden we even genoeg, zodat we zelfs de moeite niet namen om eens een kijkje te gaan nemen aan het kasteel van Ooidonk, naar het schijnt zeer de moeite waard.

Dag 3: We waren weer voor de wekker wakker, maar waren veel meer uitgerust dan de vorige nacht. Voor een Paasmaandag en voor zo'n klein dorpje, ging ook het vinden van ontbijt en lunch-pakket zeer vlotjes. Op het eerste stukje, over Sint-Martens-Latem, tot Gent, dachten we dat we van onze fiets gingen vallen van de villa's die er stonden. Ofwel is het er steeds zo, ofwel was het wat vroeg voor een Paasmaandag, maar het was er zéér rustig fietsen. In Gent aangekomen, wilden we de LF53 verder blijven volgen door het centrum, maar ofwel was de route fout gekleurd op onze kaart, ofwel was ze ondertussen herlegd, maar het was weer eens zeer hard improviseren en ons zelfs een stukje laten leiden door een vriendelijke wielertoerist om de weg te vinden. We geraakten zo toch aan de oude Schelde-arm. Vanaf hier was het dezelfde weg terug als we gekomen waren. We kozen echter om in Dendermonde de brug over te steken en langs de rechteroever verder te fietsten. Een gelukkige beslissing, want het veer bleek niet te varen die dag. We bouwden (niet altijd bewust) nog wat variatie in tegenover de heenweg en kwamen zo iets na 15u30 thuis aan. Moe, maar voldaan, wetende dat we op drie dagen een afstand hadden afgelegd, die we op de 'echte' tocht op vier dagen gaan doen. Het opzet van 'fysieke test' was dus zeker geslaagd.

Oefentocht 5: Gordelroute (108km) :
We vertrekken alweer van thuis en fietsen naast de A12 richting plantentuin in Meise. Daar sluiten we aan op de gordelroute, die ons in 103km helemaal rond Brussel weer thuis moet brengen. Voor ons komt er 2x2,5 km bij. Het eerste stukje is leuk door landelijk gebied in Grimbergen en Meise. Dan komen we in Vilvoorde en slaagt het om naar "saai" en "niet mooi". Dit blijft zo tot net na Zaventem. Na Zaventem wordt het terug meer landelijk en nog verder komen we achtereenvolgens aan enkele mooie fiets-stukjes in het park van Tervuren en het Zoniënwoud. Daarna komt het zwaarste stuk van de tocht: vanaf Overijsse tot Dilbeek zitten we namelijk in het Pajottenland, met zijn stevige hellingen. Vooral in Alsemberg gaat het steil omhoog. Maar dat was ook een deel het doel... Ook hier in dit stukje Pajottenland is het genieten van het glooiende landschap. Tussen Dilbeek en Wemmel komt de stad weer dichterbij, maar blijft het toch nog de moeite. Echt spijtig dat het zo'n vreselijk weer was, want er waren toch vele mooie stukjes in deze route. En, ze is super-goed aangeduid. Dit is voor ons de eerste route waar er bordjes staan voor en na een kruispunt.